„Opera za trzy grosze" to spektakl na podstawie sztuki Bertolta Brechta z muzyką Kurta Weilla, wystawiany 19 grudnia 2026 o godz. 18:00 na Dużej Scenie Narodowego Starego Teatru im. H. Modrzejewskiej przy ul. Jagiellońskiej 1. Reżyserem, autorem scenografii i choreografii jest Ersan Mondtag. Przekład przygotowali Bruno Winawer i Barbara Witek-Swinarska, a songi Władysław Broniewski i Witold Wirpsza. Kierownictwo muzyczne objęła Justyna Skoczek, światła wyreżyserowała Ada Bystrzycka, kostiumy zaprojektowała Josa Marx. Dramaturgię opracował Thomaspeter Goergen, a współpracę artystyczną prowadził Alexander Naumann.
Według Thomaspetera Goergena sztuka zawdzięcza światowy sukces także temu, że pod bezwstydnym humorem i zmysłową muzyką kryje się zło i głęboka socjopatia, które łatwo przeoczyć. Gdy znika teatralna iluzja, postaci morderców, prostytutek, oszustów i gwałcicieli zaczynają przypominać odbicie widza w lustrze. Środowisko z marginesu okazuje się mrocznym rdzeniem społeczeństwa, w którym toczy się walka o pozycję, szuka się kozłów ofiarnych i czerpie przyjemność czyimś kosztem. Goergen pisze też o kapitalizmie, który przerodził się w kleptokrację, a potem w gospodarkę wojenną. Mackie Messer (po polsku: nóż, czyli Majcher) przeobraził się w jego ujęciu w Mackiego MeZera i przyozdabia literą „Z" swoje czołgi. Mondtag sięga według niego w głąb koszmaru świata, w którym 97% dóbr należy do 3% społeczeństwa, zwykli ludzie są wykorzystywani, traktowani jak towar i zastraszani, filantropi szykują bunkry na czas apokalipsy, a system niczym zombie chciałby pożreć wszystko. Pozostaje nadzieja, że widzowie ujrzą siebie tak, jak chciał Brecht: nie jako konkurentów walczących o pozycję ani ofiary zbrodni, lecz jako ludzkie istoty pomagające sobie nawzajem.
Jacek Wakar w recenzji na blog.pl zauważył, że Peachum w wykonaniu Krzysztofa Zawadzkiego przypomina Jacka Sparrowa z „Piratów z Karaibów", i uznał tę rolę za jedną z trzech najlepszych w spektaklu. Za znakomitą uznał też Annę Radwan, a „wydarzeniem wieczoru" nazwał Magdę Grąziowską w roli Polly. Według niego Anna Radwan śpiewa „Balladę o seksualnej powolności" i ma wykonanie „Jenny, narzeczonej pirata" - dla recenzenta „najbardziej przeszywający moment widowiska".
Obsada i zespół muzyczny:
Informacje praktyczne: spektakl trwa 3 godziny 40 minut i obejmuje 2 przerwy. Przeznaczony jest wyłącznie dla widzów dorosłych. Poruszana jest w nim tematyka wojny, pojawiają się sceny przemocy i nagość, a używana jest sztuczna krew. Patronem medialnym jest Onet. Spektakl wystawiono za zgodą Suhrkamp Verlag AG i Universal Edition AG.
| Data | Dzień | Godzina | Miejsca | |
|---|---|---|---|---|
| 19 gru | sobota | 18:00 | Dostępne | Kup |
| 20 gru | niedziela | 16:00 | Dostępne | Kup |
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się