Wiśnicko-Lipnicki Park Krajobrazowy

Wiśnicko-Lipnicki Park Krajobrazowy powstał w maju 1997 roku w środkowej części Małopolski, na Pogórzu Wiśnickim, w krainie fliszowych Karpat zewnętrznych. Obejmuje ponad 14 tysięcy hektarów, głównie w gminach Nowy Wiśnicz i Lipnica Murowana. Zarządza nim Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego.

Co chroni park

Celem jest ochrona krajobrazu przyrodniczego i kulturowego. Teren tworzą wzgórza przekraczające 500 m n.p.m., doliny rzek, lasy, łąki i torfowiska. Na zalesionych wzgórzach stoją ostańce skalne, a najbardziej znanym jest rezerwat przyrody Kamień-Grzyb z kilkumetrowym głazem o kształcie grzyba. Do pomników przyrody należą też Kamienie Brodzińskiego i Skałki Chronowskie.

Według hasła Wikipedii w parku rośnie ponad 670 gatunków roślin naczyniowych, w tym 51 chronionych. Wśród zwierząt wymienia się bociana czarnego, bobra i wydrę oraz kilka gatunków nietoperzy.

Zabytki w granicach parku

Do dziedzictwa kulturowego należą zamek w Nowym Wiśniczu, średniowieczny układ miasta w Lipnicy Murowanej, drewniane kościoły w Rajbrocie i Lipnicy oraz sześć cmentarzy z I wojny światowej. Zamek opisujemy na stronie Zamek w Nowym Wiśniczu, a drewniany obiekt w Lipnicy jako kościół św. Leonarda.

Praktycznie

• Położenie: Pogórze Wiśnickie, okolice Nowego Wiśnicza, Lipnicy Murowanej i Rajbrotu.
• Szlaki: przez park przebiega szlak niebieski z Bochni do Tymbarku, czarny z Rajbrotu do Lipnicy Murowanej i zielony z Rajbrotu do Czchowa.
• Wstęp nie jest ograniczony bramkami, ale w rezerwacie obowiązują zasady ochrony przyrody. Informacje o aktualnych ograniczeniach podaje zarządca parku.