Synagoga z 1846 roku, opuszczona ruina po zawaleniu dachu w 2016 roku, z zachowaną wnęką po aron ha-kodesz.
Synagoga w Książu Wielkim stoi opuszczona i jest ruiną. Zbudowano ją w 1846 roku, a od II wojny światowej budynek kolejno niszczał i zmieniał przeznaczenie. Oglądać można ją wyłącznie z zewnątrz.
W 1915 roku, podczas I wojny światowej, synagogę uszkodzono, ale szybko wyremontowano. W 1935 roku spłonęła i została gruntownie odnowiona. W czasie II wojny światowej Niemcy doszczętnie zdewastowali wnętrze. Po wojnie mieścił się tu magazyn Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. W drugiej połowie 2016 roku zawalił się dach bożnicy i odsłonił wnętrze.
Murowany budynek wzniesiono na planie prostokąta. Główna sala modlitewna leży we wschodniej części, a wchodzi się do niej przez przedsionek z babińcem na piętrze. Salę oświetla dziesięć łukowato zakończonych okien, po cztery na ścianach południowej i północnej i dwa na wschodniej. Między dwoma ostatnimi zachowała się wnęka po aron ha-kodesz.
Ulicą Stromą w dół dochodzi się do cmentarza żydowskiego w Książu Wielkim przy ulicy Szewskiej.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się