Wczesnobarokowy kościół bernardynów na Stradomiu z kaplicami św. Anny i św. Szymona z Lipnicy, pod Wawelem.
Kościół św. Bernardyna ze Sieny przy ulicy Bernardyńskiej 2 na Stradomiu to kościół rektoralny i konwentualny bernardynów. Stoi u stóp Wawelu i jest wpisany do rejestru zabytków.
Początki klasztoru wiążą się z przybyciem do Krakowa w 1453 roku kaznodziei Jana Kapistrana, na zaproszenie króla Kazimierza Jagiellończyka. Był on przedstawicielem obserwantów, czyli gałęzi franciszkanów, w Polsce zwanych bernardynami. Obecny wczesnobarokowy kościół wzniesiono w latach 1659-1680 po zniszczeniach potopu szwedzkiego, według projektu Krzysztofa Mieroszewskiego. Rejestr zabytków datuje obiekt na drugą połowę XV wieku, a wpis pochodzi z 1972 roku.
To trójnawowa bazylika z transeptem i kopułą wtopioną w dach. W kaplicy św. Anny znajduje się późnogotycka rzeźba, przypisywana prawdopodobnie warsztatowi Wita Stwosza, oraz barokowy obraz Tańca śmierci z ostatniej ćwierci XVII wieku. W kaplicy św. Szymona z Lipnicy stoi ołtarz-mauzoleum z witrażem według projektu Józefa Mehoffera. Ołtarz główny powstał w latach 1758-1766, a obrazy do niego namalował brat Franciszek Lekszycki. W 1907 roku kościół rozbudowywał Jan Sas-Zubrzycki.
Do Zamku Królewskiego na Wawelu jest stąd około dwustu metrów, a do Starej Synagogi na Kazimierzu około siedmiuset.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się