Kamienne schronisko PTTK na Hali Gąsienicowej, otwarte w 1925 roku, z 110 miejscami noclegowymi i dyżurką TOPR.
Murowaniec stoi na Hali Gąsienicowej, na wysokości około 1500 m n.p.m., w polskich Tatrach. Schronisko zbudowano z dużych, nieobrobionych na zewnątrz kamieni i otwarto w 1925 roku. Od 2019 roku jest wpisane do rejestru zabytków, a dziś prowadzi je Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze.
Budowę rozpoczęto w 1921 roku, a uroczyste poświęcenie i otwarcie odbyło się 12 lipca 1925 roku. Kamień węgielny wmurowano 24 lipca 1921 roku podczas uroczystości, która zgromadziła wielu gości. Główną inicjatywę podjął Stanisław Osiecki, prezes warszawskiego oddziału Towarzystwa Tatrzańskiego. Pierwsze szkice powstały wiosną 1914 roku w pracowni Jana Witkiewicza Koszczyca, a ostateczny projekt opracowali Zdzisław Kalinowski i Karol Siciński.
W budowie pomagało wojsko. Oddział 3. Pułku Strzelców Podhalańskich, kompania saperów z 5. Pułku Saperów, pluton kolejowy z 1. Pułku Saperów Kolejowych i pluton z 1. Pułku Strzelców Podhalańskich wykonały roboty, w tym drogę dojazdową o długości 1200 m i kolejkę górską do transportu materiałów. Poświęcenia dokonał prezydent Stanisław Wojciechowski.
W latach 1950-1951 dobudowano skrzydło zachodnie i odnowiono wnętrza. W 1963 roku schronisko częściowo spłonęło i zostało odbudowane w 1964 roku, ale słynnego poddasza zwanego „Trumną” nie odtworzono. Od 2021 roku obiekt ma formalnie status schroniska. Na terenie działa też dyżurka TOPR, czyli ratowników górskich.
Na ścianie schroniska wisi tablica poświęcona poecie Adamowi Asnykowi, zawieszona w 1929 roku i odsłonięta w 1930. Jej pierwotny projekt z 1927 roku miał trafić na skałę nad Morskim Okiem.
Do schroniska prowadzi kilka szlaków. Niebieski biegnie z Kuźnic przez Boczań i Przełęcz między Kopami, a podejście zajmuje według opisu około dwóch godzin. Żółty łączy Kasprowy Wierch z Doliną Pańszczycą, a czarny prowadzi do Drogi Oswalda Balzera w Brzezinach. Zielony szlak schodzi z Murowańca na Rówień Waksmundzką i dalej w stronę Rusinowej Polany. Czasy przejścia mogą się różnić, więc trasę warto zaplanować z aktualnej mapy.
Schronisko jest wygodnym punktem wyjścia do Czarnego Stawu Gąsienicowego, dokąd niebieski szlak biegnie dalej w stronę Zawratu. Stąd wychodzą też połączenia w kierunku Orlej Perci, uznawanej za najtrudniejszy szlak tatrzański. Sama Dolina Gąsienicowa leży tuż obok, około 300 m od budynku.
Schronisko ma 110 miejsc noclegowych w pokojach od dwuosobowych do sześcioosobowych oraz w pokojach dziesięcioosobowych. Strona obiektu wspomina o kuchni z tradycyjnymi daniami, kamerze internetowej z widokiem na Halę i o Akademii Górskiej. Niedaleko działa ośrodek szkoleniowy Polskiego Związku Alpinizmu „Betlejemka”.
Hala Gąsienicowa jest węzłem kilku szlaków. Kolejne schronisko PTTK w tej części Tatr, w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, leży około 4,5 km stąd w linii prostej.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się