Rezerwat przyrody Panieńskie Skały

Panieńskie Skały to rezerwat krajobrazowy w zachodniej części Krakowa, w Lesie Wolskim, od strony Woli Justowskiej. Chroni dolną część wąwozu Wolski Dół z wapiennymi skałami z górnej jury.

Wąwóz, skały i las bukowy

Rezerwat powstał w 1953 roku i ma 6,41 ha. Wchodzi w skład Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Skały tworzą w Wolskim Dole bramę, a ściany wąwozu mają od kilku do kilkunastu metrów wysokości. Zbocza porasta las bukowy z domieszką dębu, sosny, grabu i jaworu, najstarszy w rejonie Lasu Wolskiego. Wiosną w runie kwitną zawilec gajowy, przylaszczka pospolita i kokorycz pełna.

Skąd nazwa

Nazwa nawiązuje do zakonnic z klasztoru Norbertanek na Zwierzyńcu, które według popularnej legendy schroniły się tu podczas najazdu tatarskiego w 1241 roku. W miejscu rzekomego cudu stoi figura Matki Boskiej. Nazwę Panieńskie Skały upowszechnił w 1822 roku Ambroży Grabowski, autor pierwszego przewodnika po Krakowie i okolicach. Jego imię nosi ścieżka biegnąca dnem wąwozu, chodnik Grabowskiego.

Praktycznie

• Położenie: Las Wolski, od strony Woli Justowskiej.
• W pobliżu stoi drewniany kościół, w którym nakręcono ostatnią scenę filmu Potop.
• W skałach rezerwatu są niewielkie jaskinie, m.in. Kominek i Schronisko Kręte.
• W okolicy leży też Ogród Zoologiczny w Krakowie.
• Rezerwat ma własny reżim ochrony, więc trzymaj się ścieżki.