Modernistyczna miejska hala targowa z lat 1936-1940 na Grzegórzkach, projektu Juliusza Dumnickiego, wpisana do rejestru zabytków w 2024 roku.
Hala Targowa przy alei Daszyńskiego 3 to modernistyczny budynek handlowy z lat 1936-1940, wzniesiony na Grzegórzkach jako miejska hala dla sprzedaży żywności. W lipcu 2024 roku cały zespół zabudowań wpisano do rejestru zabytków.
Hala miała zastąpić miejskie kramy i jatki obiektem spełniającym wymogi sanitarne. Pod koniec lat 20. XX wieku Rada Miasta Krakowa zdecydowała o budowie trzech hal: przy Rynku Kleparskim, w Podgórzu i na gruntach poaugustiańskich, przy zbiegu ulicy Grzegórzeckiej i alei Daszyńskiego. Architekci Edward Kreisler i Czesław Boratyński jeździli wcześniej do Czech i Niemiec, żeby zobaczyć, jak takie hale wyglądają. Ostatecznie powstała tylko ta największa. Miała być „spiżarnią" śródmieścia, Kazimierza oraz Półwsia Zwierzynieckiego i Zwierzyńca, a na tym miejscu działał wcześniej plac targowy.
Projekt wykonał Juliusz Dumnicki, a pierwsze plany powstały w 1936 roku. Po służbowych wyjazdach do Katowic, Chorzowa, Warszawy i Gdyni architekt porzucił pierwotny pomysł płaskiego budynku z długimi pasami okien. Zaprojektował niski gmach na podłużnym rzucie, o układzie bazylikowym, z wyższym skrzydłem poprzecznym na tyłach. Konstrukcja jest żelbetowa, a rejestr zabytków określa styl jako modernistyczny. W hali przewidziano 36 stoisk.
Budowę rozpoczęto w 1937 roku, prowadziła ją krakowska firma „Spójnia Budowlana Mączyński i Ska", specjalizująca się w konstrukcjach żelbetowych. Nie zdążyła jej ukończyć przed wybuchem II wojny światowej, więc roboty dokończyli Niemcy w 1940 roku. Hala została otwarta 17 sierpnia 1940 roku, w dniu, w którym Niemcy burzyli pomnik Mickiewicza na Rynku Głównym. W latach 90. XX wieku przestrzeń hali przedzielono stropem, który utworzył dodatkową kondygnację.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się