Gmach poczty z lat 1887-1889, projekt Friedricha Setza, przebudowany w 1930 roku w duchu modernizmu, od 1991 roku w rejestrze zabytków.
Poczta Główna w Krakowie to gmach na rogu ulic Wielopole 2 i Westerplatte 20, w dzielnicy Stare Miasto. Budynek wzniesiony w latach 1887-1889 od 1899 roku jest główną siedzibą poczty w mieście i od 1991 roku figuruje w rejestrze zabytków. To przykład obiektu użyteczności publicznej, który po drodze kilka razy zmieniał wygląd.
Gmach zaprojektował wiedeński architekt Friedrich Setz, a projekt zaadaptował Józef Sare. Wznieśli go Karol Knaus i Tadeusz Stryjeński jako dwupiętrowy budynek w stylu neorenesansu północnego z ryzalitem wieżowym zwieńczonym kopułą. W 1909 roku zainstalowano w nim pierwszą na terenie dzisiejszej Polski automatyczną centralę telefoniczną.
W latach 1930-1931 budynek przebudowano według modernistycznego projektu Fryderyka Tadaniera: zlikwidowano kopułę, dobudowano dwie kondygnacje, a fasadę ozdobiono kryształkowymi elementami. Kolejna przebudowa z lat 1993-1996 przywróciła kopułę nad narożnym ryzalitem, tym razem w postmodernistycznej formie.
Według Wikipedii w 2019 roku budynek sprzedano firmie inwestycyjnej i po rewitalizacji planowano w nim hotel. Źródła, z których korzystamy, nie podają, czy poczta nadal działa w całym gmachu, ani czy można wejść do środka poza obsługą klienta. Ceglaną bryłę widać z ulicy, a do zwiedzania wnętrz nie ma potwierdzonej oferty.
Gmach leży kilkaset metrów od Rynku Głównego, niedaleko Bazyliki Mariackiej i Teatru im. Juliusza Słowackiego.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się