Park w Dębnikach z neorenesansowym pałacem Lasockich, złożony z dwóch części przedzielonych terenem przemysłowym.
Park Dębnicki to park w Krakowie przy ulicy Praskiej, w dzielnicy Dębniki, tuż obok Bulwarów Wisły. Składa się z dwóch części oddzielonych terenem przemysłowym: większa leży przy ulicy Praskiej, mniejsza przy ulicy Czarodziejskiej. Na tyłach większej części stoi neorenesansowy pałac Lasockich, dawna rezydencja, od której park wziął początek.
Teren pod park przekazała miastu około sto lat temu rodzina Lasockich, dlatego Zarząd Zieleni Miejskiej zalicza go do najmłodszych parków Krakowa. Park zaprojektowali pracownicy Instytutu Architektury Krajobrazu Politechniki Krakowskiej. Powierzchnię podaje się różnie: hasło Wikipedii mówi o 4,82 ha, a strona Zarządu Zieleni Miejskiej o 6,52 ha, więc warto traktować obie liczby orientacyjnie.
Pałac przy ulicy Tynieckiej 18 jest wpisany do rejestru zabytków. W połowie XIX wieku stała tu klasycystyczna willa z zabudowaniami gospodarczymi. Około 1871 roku kupił ją hrabia Bronisław Lasocki i połączył istniejące budynki w eklektyczną rezydencję o cechach pałacu. Przebudowa z 1880 roku, przypisywana Maksymilianowi Nitschowi, dodała piętra, kwadratową wieżę z krenelażem, portyk i przeszkloną werandę.
W pawilonie łączącym pałac z wieżą urządzono galerię z rysunkami i obrazami polskich malarzy, wśród nich Artura Grottgera i Juliusza Kossaka. W osobnym pokoju zwanym muzeum stały gabloty ze szkłem, porcelaną, monetami i starożytnościami.
Po 1910 roku posiadłość należała do gminy miejskiej. W dwudziestoleciu międzywojennym mieścił się w niej zakład dla ubogich chłopców prowadzony przez braci albertynów. Po 1945 roku w pałacu były mieszkania i siedziba miejskiego przedsiębiorstwa zieleni, a dziś działa w nim prywatna szkoła techniczna. Pałac jest więc budynkiem użytkowanym, a nie muzeum, i nie należy zakładać, że można wejść do jego wnętrz.
W parku poprowadzono alejki, a wzdłuż tras stoją drewniane mostki i ławki. Spacer od głównej bramy zajmuje kilka minut. Wśród elementów wyposażenia jest rzeźba „Skalne nuty” z kamienia i brązu, dzieło Bronisława Chromego z 2003 roku. Sąsiedztwo Wisły i bulwarów sprawia, że park dobrze łączy się ze spacerem wzdłuż rzeki.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się