Barokowo-rokokowy kościół pijarów z lat 1718-1728, z iluzjonistycznymi polichromiami Franciszka Ecksteina.
Kościół Przemienienia Pańskiego przy ulicy Pijarskiej 4 na Starym Mieście to świątynia konwentualna pijarów z przylegającym klasztorem. Pijarzy przybyli do Polski z Moraw w 1642 roku, a część z nich otrzymała fundację wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego. Kościół zaliczany jest do późnego baroku, a właściwie rokoka, i figuruje w rejestrze zabytków od 1968 roku.
Projekt sporządził Kacper Bażanka, a budowę prowadzono w latach 1718 do 1728. Fasadę zaprojektował później Franciszek Placidi i powstała ona w latach 1759 do 1761.
Świątynię wzniesiono na planie prostokąta. Ma jedną nawę i otwarte ku niej kaplice boczne, a układ nawiązuje do kościoła w typie Il Gesù. Nawę i prezbiterium łączy w jedną całość wydatny gzyms biegnący wokół osi kościoła.
Największe wrażenie robią polichromie, które nawiązują do rzymskiej tradycji Andrei del Pozzo. Wykonali je dwaj artyści przybyli z Moraw, Franciszek Eckstein i Józef Piltz, w 1733 roku. Eckstein kierował też wykonaniem jednolitego wyposażenia wnętrza i jest autorem iluzjonistycznego ołtarza głównego oraz fresków na sklepieniu nawy. Freski przedstawiają apoteozę kluczy św. Piotra i powstały zgodnie z zasadami kwadratury, czyli malowanej iluzji architektury.
Po prawej stronie ołtarza wmurowano serce ks. Stanisława Konarskiego, a przed wejściem do kościoła stoi jego popiersie.
W najbliższym sąsiedztwie kościoła, w odległości liczonej w metrach, znajduje się Muzeum Książąt Czartoryskich.
Do Bramy Floriańskiej jest około stu metrów, a do Rynku Głównego około czterystu. Tuż obok biegną też Planty krakowskie.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się